قالب بندی ستون بتنی؛ مراحل و نکات اجرایی

concrete column formwork

اگر تجربه کار در کارگاه اسکلت بتنی را داشته باشید، می‌دانید که ستون شوخی‌بردار نیست. برخلاف کف یا دال که امکان اصلاح ضخامت با پوکه‌ریزی یا کف‌سازی را دارند، اگر قالبی حین بتن‌ریزی ستون باز شود، شیره پس بدهد یا فقط ۲ سانتی‌متر از شاقول خارج شود، دردسر بزرگی برای کل پروژه درست می‌کند؛ از رد شدن در آزمون ناظر و تراشیدن بتن گرفته تا خطای تراز در تیرهای طبقات بالا.

قالب‌بندی ستون کار پیچیده‌ای نیست، اما مجموعه‌ای از ریزه‌کاری‌هاست. از انتخاب نوع ورق و نحوه مهاربندی گرفته تا کنترل روغن‌کاری و زمان دکفراژ، هر مرحله اگر سرسری گرفته شود اثرش را روی سطح نهایی بتن نشان می‌دهد.

قالب بندی ستون بتنی

قالب فلزی لبه‌خم یا جوشی؟ کدام در کارگاه کارراه‌اندازتر است؟

بیشتر سازندگان ساختمانی از قالب مدولار فلزی استفاده می‌کنند، اما همه پنل‌های فلزی یکی نیستند. دو مدل اصلی در بازار وجود دارد:

قالب‌های لبه‌خم

در این قالب‌ها، ورق رویه و لبه کناری یکپارچه هستند و با دستگاه لبه‌های آن را خم می‌کنند. فقط لبه سر و ته جوش می‌خورد.

مزیت اصلی‌شان وزن کمتر است؛ کارگر قالب‌بند راحت‌تر آن‌ها را بالا می‌کشد و سرعت کار بالاتر می‌رود. اما ایراد کارگاهی‌شان این است که اگر لبه پنل‌ها در اثر پرتاب شدن یا ضربه چکش دفرمه شود، دیگر به‌راحتی چفت نمی‌شوند. در نتیجه رد درز قالب و نشت شیره بتن در این مدل بیشتر به چشم می‌آید.

قالب‌های تسمه‌ای (جوشی)

رویه معمولاً از ورق ۳ میلی‌متری است و دور تا دور آن تسمه‌های ۵ میلی‌متری با جوش CO2 متصل شده است.

این قالب‌ها سنگین‌ترند، اما در برابر فشار ضربه بتن‌ریزی و جابجایی مکرر جان‌سخت‌ترند. اگر بتن اکسپوز می‌خواهید یا قالب‌ها قرار است در چندین پروژه سنگین استفاده شوند، مدل تسمه‌ای تابیدگی کمتری پیدا می‌کند و لبه‌هایش صاف‌تر می‌ماند.

اجزا قالب بندی ستون بتنی

 

خرید قالب دست‌دوم یا نو؛ در خرید قالب کارکرده چه مواردی را چک کنیم؟

 concrete column formwork

خرید قالب دست‌دوم راه متداولی برای مهار هزینه‌های تجهیز کارگاه است، اما قالب کارکرده دفرمه می‌تواند هزینه دستمزد کارگر و دوباره‌کاری را چند برابر کند. اگر قصد تهیه قالب دست‌دوم دارید، حتماً این موارد را پای بار چک کنید:

  • تابیدگی صفحه رویه: یک خط‌کش فلزی یا تراز دستی روی سطح پنل بگذارید. پنل نباید شکم‌دادگی یا فرورفتگی موضعی داشته باشد.
  • سلامت سوراخ‌های پین و گوه: سوراخ‌های تسمه پیرامونی در اثر استفاده زیاد و ضربات چکش گشاد یا بیضی‌شکل می‌شوند. سوراخ دفرمه‌شده اجازه چفت شدن محکم دو پنل را نمی‌دهد.
  • رسوب بتن کهنه و زنگ‌زدگی: ضخامت سیمان خشک‌شده روی تسمه‌ها مانع از هم‌باد شدن پنل‌ها در زمان اتصال می‌شود و تراشیدن آن در کارگاه وقت و هزینه زیادی می‌برد.
  • لهیدگی لبه‌ها و گوشه‌ها: به خصوص در پنل‌های لبه‌خم، ضربه خوردن گوشه‌ها باعث باز ماندن درز و فرار شیره بتن می‌شود.

قالب‌های چوبی، پلای‌وود و ستون گرد؛ گزینه‌های خاص

قالب‌های چوبی، پلای‌وود و ستون گرد

همیشه کار با پنل مدولار فلزی پیش نمی‌رود:

  • تخته و چهارتراش سنتی: برای ستون‌های با ابعاد خاص، مثلاً ستونی که یک پخ نامتقارن دارد یا در نبش زمین با زاویه غیر ۹۰ درجه قرار گرفته، قالب چوبی دست سازنده را باز می‌گذارد. البته چوب شیره بتن را می‌مکد و عمر کوتاهی دارد.
  • پلای‌وود (چوب چندلایه با فریم فلزی): در پروژه‌هایی که کارفرما بتن کاملاً صاف و صیقلی می‌خواهد تا نیازی به سفیدکاری یا پلاستر نباشد، پنل‌های روکش‌دار پلای‌وود بهترین سطح را تحویل می‌دهند. سبک هستند و اثر زنگ‌زدگی فلز را هم روی بتن نمی‌گذارند.
  • قالب ستون گرد: برای ستون‌های دایره‌ای از قالب‌های دوکاسه فلزی استفاده می‌شود. حسن ستون گرد این است که فشار بتن در تمام جهات یکنواخت پخش می‌شود و خطر شکم‌دادگی گوشه‌ها وجود ندارد، اما تنظیم شاقولی آن به دقت بیشتری نیاز دارد.

اجزای اتصال و مهار؛ چیدمان اتصالات چطور باشد؟

بسیاری از خطاها نه از خود پنل، بلکه از کم گذاشتن در اتصالات ناشی می‌شود. یک سیستم قالب‌بندی استاندارد به این متعلقات وابسته است:

  • ۱. پین و گوه: پنل‌ها را به هم می‌دوزد. اگر کارگر از هر سه سوراخ یکی را پین بزند، زیر فشار بتن‌ریزی پنل‌ها از هم فاصله می‌گیرند و دوغاب خارج می‌شود. تمام سوراخ‌ها یا حداقل یک‌درمیان باید با گوه سفت کوبیده شوند.
  • ۲. کنج بیرونی: برای اتصال دو وجه عمود بر هم به کار می‌رود (معمولاً ۵×۵ یا ۱۰×۱۰ سانتی‌متر). کنج‌های پخ‌دار از لب‌پریدگی زاویه ستون بعد از باز کردن قالب پیشگیری می‌کنند.
  • ۳. لوله داربست (پشت‌بند افقی): قالب فلزی بدون پشت‌بند، مثل ورق حلبی در برابر فشار خمیر بتن کمانش می‌کند. لوله‌ها در ترازهای مختلف به وسیله گیره متوسط روی قالب قفل می‌شوند تا راستای دیواره صاف بماند.
  • ۴. تسمه ستون: اگر ضلع ستون بیشتر از ۵۰ سانتی‌متر باشد، مهار بیرونی کافی نیست. تسمه از بین دو پنل عبور می‌کند و با پین و گوه قفل می‌شود تا قالب از وسط باز نشود.
  • ۵. جک‌های شاقول‌کننده (دوپایه): جک‌های لوله‌ای با پیچ تنظیم که باید در دو وجه عمود بر هم بسته شوند. بستن جک فقط در یک سمت، ستون را شاقول نمی‌کند.

برآورد سریع تجهیزات برای یک ستون ۳ متری (مقطع ۴۰×۴۰)

برای ستونی با این مشخصات در کارگاه به چه لوازمی نیاز است؟

  • ۱۲ عدد پنل فلزی با عرض ۳۰ سانتی‌متر و ارتفاع ۱ متر (۳ ردیف روی هم در ۴ وجه).
  • ۸ عدد کنج بیرونی ۵×۵ سانتی‌متر با طول ۱.۵ متر (یا ۴ عدد کنج ۳ متری).
  • حدود ۷۰ تا ۷۵ جفت پین و گوه سالم.
  • ۴ کلاف لوله داربستی برای کمربند افقی در ارتفاع‌های مختلف.
  • ۲ جفت جک مایل تنظیمی برای دو جهت متعامد.

مراحل اجرای قالب‌بندی در کارگاه؛ قدم‌به‌قدم

مراحل قالب بندی ستون

۱. تمیزکاری کف و اجرای رامکا

قبل از اینکه قالب‌ها را بیاورید، زیر ستون باید از نخاله، تکه‌های یونولیت سقف و سیم‌های سوخته پاک شود. سپس نوبت رامکاست. رامکا خط مبنای قالب است. اگر رامکا را کج بزنید، قالب هم کج بالا می‌رود.

  • در رامکای میلگردی، مراقب باشید سر میلگرد تا لبه خارجی قالب امتداد پیدا نکند. تماس سر میلگرد با هوای آزاد بعداً باعث زنگ‌زدگی و ترک خوردن پای ستون می‌شود.
  • رامکای بتنی ریسک زنگ‌زدگی ندارد، اما باید قبل از ریختن، سطح اتصال آن با بتن قبلی کمی زبر و نم‌دار شود.

۲. روغن‌کاری قالب‌ها (با چه موادی؟)

قالب باید قبل از برپا شدن روغن بخورد، نه وقتی که دور آرماتور بسته شد. استفاده از روغن سوخته ماشین ارزان تمام می‌شود، اما رنگ بتن را سیاه و کدر می‌کند و رویه بتن را پوک می‌سازد. از روغن قالب پایه معدنی یا امولسیونی استفاده کنید. لایه روغن باید خیلی نازک باشد. اگر روغن روی میلگردها بچکد، چسبندگی بتن و آرماتور از بین می‌رود؛ اگر چنین شد، با بنزین یا فرچه سیمی میلگرد را پاک کنید.

۳. بستن پنل‌ها و کنترل کاور

دو وجه قالب را روی زمین به شکل L سرهم کنید، کنار آرماتور بگذارید و سپس دو وجه دیگر را ببندید. حتماً قبل از بستن نهایی، اسپیسرهای بتنی یا پلاستیکی را روی خاموت‌ها چک کنید. اگر میلگرد به قالب بچسبد، بعد از باز کردن قالب، آرماتور بیرون می‌زند و سریع زنگ می‌زند.

۴. لوله‌کشی و پشت‌بند

اولین لوله پشت‌بند باید در ارتفاع نزدیک به کف (حداکثر ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متری) بسته شود، چون بیشترین فشار بتن همان پایین است. کمربندهای بعدی را با فواصل حدود ۷۰ تا ۸۰ سانتی‌متر تا بالا ادامه دهید.

۵. مسدود کردن درز کف با گچ

پای قالب همیشه چند میلی‌متر با کف فاصله دارد. اگر این درز باز بماند، اولین لایه بتن شیره‌اش را از دست می‌دهد و پای ستون سنگ‌دانه‌های خشک و کرمو تحویل می‌گیرید. مقداری ملات گچ درست کنید و پای قالب را از بیرون ماهیچه‌کشی کنید تا کاملاً کیپ شود.

روش اصولی شاقول کردن ستون

شاقول کردن ستون کار حساسی است و نباید سرسری گرفته شود:

  • شاقول را از بالای ستون آویزان کنید و بگذارید مخروط آن در نزدیکی کف بدون تاب خوردن بایستد.
  • فاصله نخ تا بدنه قالب در بالا باید دقیقاً با فاصله لبه مخروط تا بدنه قالب در پایین برابر باشد.
  • این کار را حتماً روی دو وجه مجاور (با زاویه ۹۰ درجه) انجام دهید.
  • یک نکته کارگاهی مهم: پس از بتن‌ریزی و در حین ویبره زدن، ضربه لوله پمپ و لرزش می‌تواند جک‌ها را تکان دهد. به محض تمام شدن بتن‌ریزی ستون، یک بار دیگر شاقول را بیندازید و تا بتن سفت نشده، با پیچ جک مایل، انحراف احتمالی را اصلاح کنید.

مهاربندی ستون‌های لبه و کنار زمین همسایه (وقتی نمی‌شود جک دوطرفه زد)

ستون‌هایی که در نبش نما یا کنار دیوار همسایه قرار دارند، فضای کافی برای استقرار جک مایل از هر دو طرف را ندارند. در این حالت برای جلوگیری از واژگونی و ناشاقولی قالب، از روش‌های جایگزین استفاده می‌شود:

  • تعبیه قلاب انتظار در سقف یا فونداسیون: بهترین روش این است که پیش از بتن‌ریزی سقف، چند عدد میلگرد U شکل در فاصله ۱.۵ تا ۲ متری ستون در بتن مدفون کنید. در مرحله بعد، قالب ستون از لبه‌ها با سیم نجاری چندلا یا میلگرد مهاری به این قلاب‌ها کشیده و با بست قورباغه‌ای سفت می‌شود.
  • استفاده از چهارتراش چوبی کمکی: چوب‌های چهارتراش در لبه‌های بیرونی قرار گرفته و به میلگردهای ریشه محکم گره می‌خورند تا دیواره خارجی قالب به پشت‌بند تکیه کند.
  • کلاف کردن افقی با ستون‌های داخلی: لوله‌های داربست پشت‌بند ستون لبه را تا ستون‌های داخلی امتداد دهید و با بست لوله‌ای آن‌ها را به هم قفل کنید تا ستون‌های داخلی نقش تکیه‌گاه را ایفا کنند.

رواداری مجاز انحراف ستون؛ مهندس ناظر تا چقدر خطا را قبول می‌کند؟

هیچ ستونی در واقعیت کارگاه کاملاً صفر میلی‌متر اجرا نمی‌شود، اما بر اساس ضوابط مبحث نهم مقررات ملی ساختمان، حدود مشخصی برای خطاهای اجرایی وجود دارد:

  • انحراف از امتداد شاقولی در هر طبقه: حداکثر ۱۰ میلی‌متر در طول ارتفاع ۳ متر مجاز است. انحراف بیشتر از این مقدار نیاز به بررسی محاسباتی دارد و ممکن است باعث دستور تخریب یا مقاوم‌سازی شود.
  • انحراف کلی شاقولی در کل ارتفاع سازه: حداکثر ۲۵ میلی‌متر در ساختمان‌های تا ۱۰ طبقه.
  • تغيير ابعاد مقطع ستون: کاهش ابعاد مقطع حداکثر تا ۵ میلی‌متر و افزایش ابعاد حداکثر تا ۱۰ میلی‌متر قابل قبول است. افزایش بیش از حد ابعاد، علاوه بر وزن مرده اضافی، باعث جلوآمدگی ستون در تیغه‌چینی و نازک‌کاری می‌شود.

علامت‌گذاری تراز سر ستون؛ کجا بتن‌ریزی را قطع کنیم؟

پر کردن بیش از حد ستون یا کم ریختن بتن، هر دو در مرحله اجرای سقف دوباره‌کاری ایجاد می‌کنند:

  • محل دقیق قطع بتن: مناسب‌ترین تراز برای اتمام بتن‌ریزی ستون، حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر پایین‌تر از تراز زیر تیرها است تا میلگردهای تیر به راحتی عبور کنند و بتن دال و تیر بتواند روی ستون قفل شود.
  • روش علامت‌گذاری: پیش از بتن‌ریزی با شیلنگ‌تراز یا تراز لیزری، خط تراز نهایی را روی جدار داخلی قالب با یک میخ کوچک یا اسپری رنگ مشخص کنید.
  • مضرس کردن سر ستون: قبل از سفت شدن کامل خمیر بتن، سطح بالایی ستون را با کمچه کمی زبر کنید تا دوغاب سیمان سست پاک شده و درز سرد میان ستون و تیر اتصال مکانیکی مناسبی داشته باشد.

ستون‌های بلند و خطر جداشدگی دانه‌ها

قالب بندی ستون های بتنی

اگر ارتفاع ستون بیشتر از ۳.۵ یا ۴ متر است، نباید بتن را یک‌ضرب از بالای ستون خالی کرد. سقوط آزاد بتن از ارتفاع زیاد باعث می‌شود دانه‌های درشت سریع‌تر پایین بیفتند و دوغاب بالا بماند؛ این یعنی کرمو شدن حتمی در نیمه پایینی ستون.

راهکار چیست؟
در ارتفاع حدود ۲ متری ستون، یک پنل را به عنوان پنجره بتن‌ریزی (دریچه دسترسی) موقتاً باز بگذارید یا لوله پمپ بتن را تا پایین هدایت کنید (لوله ترمی یا لوله خرطومی پارچه‌ای). بتن لایه اول را بریزید، ویبره کنید، سپس دریچه را ببندید، پین‌ها و پشت‌بندش را محکم کنید و بقیه ستون را پر کنید. بتن‌ریزی باید لایه‌لایه (لایه‌های ۴۰ تا ۵۰ سانتی) انجام شود.

چه زمانی قالب ستون را باز کنیم؟

قالب ستون یک قالب قائم و غیرباربر است؛ یعنی وزن سقف یا تیر روی آن نیست و فقط باید وزن خودش را تا زمان سفت شدن حفظ کند. با این حال باز کردن زودهنگام باعث پریدن گوشه‌ها و ترک سطحی می‌شود.

مدت زمان نگهداری قالب به دمای محیط بستگی دارد:

  • در هوای معتدل و گرم (بالای ۲۰ درجه سانتی‌گراد): معمولاً پس از ۲۴ ساعت می‌توان قالب را باز کرد.
  • در هوای خنک و بهاری (۱۰ تا ۲۰ درجه): ۳۶ ساعت زمان مطمئن‌تری است.
  • در هوای سرد پاییز و زمستان (زیر ۱۰ درجه): حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت باید قالب بر جای خود بماند تا بتن مقاومت اولیه را پیدا کند.

نحوه باز کردن:
پین و گوه‌ها را از بالا به پایین باز کنید. لوله‌های پشت‌بند را جدا کنید. برای جدا کردن پنل از بتن، هرگز دیلم یا قلم فولادی را بین ورق و بتن اهرم نکنید، چون گوشه ستون قلوه‌کن می‌شود. با ضربات چکش پلاستیکی یا چوبی به بدنه قالب ضربه بزنید تا با صدای تق از بتن جدا شود. به محض باز کردن قالب، گونی خیس دور ستون بپیچید یا با نایلون روی آن را بپوشانید تا رطوبت بتن تبخیر نشود.

خطاهای متداول در قالب‌بندی ستون و راه‌حل آن‌ها

ایراد در ستون دلیل رخ دادن در کارگاه راه حل ساده و کاربردی
کرمو شدن پای ستون درز داشتن کف قالب و خروج شیره، یا گیر کردن سنگ‌دانه‌ها در آرماتور متراکم گچ‌ریزی محکم پای قالب، ریختن یک فرغون ملات روان در ابتدای کار، و ویبره لایه به لایه
شکم دادن بدنه ستون فاصله زیاد پشت‌بندها یا کم بودن پین و گوه در محل درزها بستن کمربند لوله‌ای در فواصل حداکثر ۷۰ سانتی و استفاده از تسمه در مقاطع پهن
ناشاقولی و کجی ستون تنظیم نکردن شاقول در دو جهت یا شل بودن پای جک‌ها هنگام بتن‌ریزی کنترل دوطرفه با شاقول دستی یا لیزری و بررسی مجدد دقیقاً بعد از اتمام ویبره
پوسته شدن و چسبیدن بتن به قالب کثیف بودن پنل از بتن قبلی یا استفاده از روغن سوخته بی‌کیفیت فرچه‌کشی کامل پنل‌ها قبل از نصب و زدن روغن رهاساز استاندارد به مقدار کم

چک‌لیست سرپایی قبل از فرمان بتن‌ریزی

به عنوان سرپرست کارگاه یا مهندس ناظر، قبل از اینکه تراک‌میکسر شروع به تخلیه کند، این چند مورد را پای ستون نگاه کنید:

  • داخل قالب را از بالا نگاه کنید؛ آشغال، تکه چوب یا ته‌سیگار ته ستون نیفتاده باشد.
  • اسپیسرها سر جای خود هستند و قفسه آرماتور به ورق قالب نچسبیده است.
  • تمام پین و گوه‌ها تا انتها با چکش جا رفته‌اند و جای خالی بین سوراخ‌ها نمانده است.
  • لوله‌های پشت‌بند افقی با گیره محکم به قالب متصل‌اند و لق نمی‌زنند.
  • جک‌های مایل در دو جهت عمود بر هم بسته شده‌اند و پای آن‌ها روی زمین سر نمی‌خورد.
  • پای قالب با ملات گچ درزگیری شده و نشت شیره نخواهد داشت.
  • سکوی کارگر بالای ستون محکم و ایمن بسته شده تا کارگر ویبراتور نلغزد.

پرسش‌های متداول

  • اگر گوشه قالب درز داشته باشد چه کار کنیم؟
    اگر درز بین کنج و پنل کم است (یک تا دو میلی‌متر)، چسباندن چسب پهن ساختمانی از بیرون یا زدن فوم درزگیر کار را راه می‌اندازد. برای درزهای بزرگتر پای کار، ملات گچ سریع‌ترین راه مهار شیره بتن است.
  • چرا گاهی با وجود روغن‌کاری، بتن به قالب فلزی می‌چسبد؟
    اگر سطح پنل از قبل زنگ‌زده یا پر از سیمان خشک‌شده باشد، روغن جذب این ناهمواری‌ها می‌شود و اثرش را از دست می‌دهد. همچنین اگر روغن نامرغوب باشد یا بعد از روغن‌کاری باران ببارد و آن را بشوید، بتن به فلز می‌چسبد.
  • آیا می‌توان برای کاهش هزینه از قالب چوبی در طبقات متوالی استفاده کرد؟
    چوب بعد از دو تا سه بار باز و بسته شدن زیر فشار رطوبت بتن و ضربات چکش تاب برمی‌دارد و ابعاد مقطع به هم می‌ریزد. برای ستون‌های تیپ طبقات، قالب فلزی از نظر اقتصادی و تمیزی کار بسیار به‌صرفه‌تر تمام می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبریز صنعت در روبیکا